California lovin'

Zoals beloofd volgt er een verslag van mijn reis die gisteren tot een einde is gekomen. Bij wijze van mijn Amerikaans avontuur mooi af te sluiten, ben ik twee weken geleden vertrokken met drie Belgische vriendinnen om de West Coast te verkennen. Eerste stop was woestijnstad Las Vegas, een stad die ik me nog herinnerde van een reis met mijn ouders toen ik acht jaar was. Ik moet toegeven, enkele kinderherinneringen werden helemaal aan diggelen geslagen bij het zien van de realiteit anno 2011. De glitz and glam zagen er nu eerder goedkoop en kitch uit, om nog maar te zwijgen van de openlucht show aan het Treasure Island hotel. Maar gelukkig was Las Vegas geen voorbode voor het resterende deel van de trip. Integendeel, het werd gevolg door de prachtige natuur van Zion National park, Glen Canyon en natuurlijk, Grand Canyon. Op zich zijn het gewoon veel stenen bij mekaar, maar het uitzicht op één van de vista points heeft iets magisch.
Een dag rijden bracht ons naar Los Angeles, iets waar ik persoonlijk heel sterk naar uitkeek. Maar ook hier kreeg ik een beetje dat goedkoop Las Vegas gevoel, vooral toen we besloten om eens een dansje te zetten. Het contrast tussen vier Europese meisjes en de zwaar opgemaakte vrouwen van LA kon niet groter zijn. Nog nooit zoveel valse borsten en lippen bij mekaar gezien.
Santa Monica en Santa Barbara stonden nog op de planning voor we, via highway 1, naar San Fransisco reden. De twee badsteden, samen met Venice beach, waren veel meer naar onze zin. Leuke boetieken, mooie stranden en veel surfers zorgden voor een ontspannen en vriendelijke sfeer.

Voor mij persoonlijk was San Fransisco, onze laatste stop, een hoogtepunt! De stad deed me veel denken aan New York en voelde tegelijkertijd heel volks en gezellig aan. Misschien zijn het de verschillende culturen, de alternatieve levensstijl of de opvallende homo gemeenschap, maar ik voelde me plots niet meer in de VS. Zaterdagavond was dan ook een topper; leuke bars, leuke muziek en vooral, leuke mensen! We hebben iemand leren kennen die ons zondag een persoonlijke tour wou geven van de Castro buurt, ook wel bekend als het gay capital van SF en zelfs de VS.
De laatste dag hadden we het weer wat tegen, nu voelde ik me al helemaal terug in België, maar dat werd goedgemaakt door het vele wijnproeven in de Sonoma en Napa Valley.

Ondertussen ben ik terug in Chicago en is dit ook meteen mijn laatste post, want vrijdag kom ik voorgoed terug naar België. De rest van de verhalen vertel ik live ;).

Renske

Korte Update

Het is weer even geleden dat ik iets van mij heb laten horen, via dit medium tenminste. De zomermaanden zijn ongeloofelijk snel voorbij gegaan. Werken, een tripje naar België en zoveel mogelijk bezoeken in Chicago hebben de tijd alleen maar sneller doen gaan. Morgen vertrek ik voor twee weken naar Las Vegas en California en dan keer ik terug naar huis. Een verslag van de reis en de laatste dagen in de VS volgt nog, maar dat zal dan ook meteen mijn laatste blogpost zijn!
Blijf me gerust volgen op http://lastylebelge.blogspot.com/.

Renske

Holidays (part 2)

Na een heel geslaagd, maar kort, bezoek aan het thuisfront, was het op 25 juni tijd om terug te keren naar Chicago. Gelukkig volgde er een heel fijne week!

Te beginnen met mijn eerste baseball wedstrijd en al onmiddellijk een klassieker, Sox vs. Cubs (twee Chicago ploegen). De wedstrijd zelf vond ik maar vrij saai, maar de sfeer zat er zeker en vast in. Het gezelschap waarin ik vertoefde was verdeeld tussen beide ploegen, dus sensatie gegarandeerd. Van sensatie gesproken, sportwedstrijden zijn duidelijk the place to be om bekendheden te spotten. John Cusack bevond zich namelijk in het publiek die dag, al hebben we hem enkel op het groot scherm gezien, wat dus eigenlijk net hetzelfde is als in de bioscoop…

De dagen die volgden waren doordrenkt met authentiek Amerikaans patriottisme, het was namelijk het weekend voor de nationale feestdag, the 4^th of July. Gelukkig had ik Belgisch gezelschap dat, net zoals ik, geamuseerd was door de festiviteiten. De feestdag zelf hebben we gevuld met eten, spelletjes en eten.
Naast de geplande feestdag, ben ik ook vandaag thuis aangezien er een grote storm/tornado door de streek is getrokken met als gevolg dat er geen stroom op het werk is…

De volgende keer dat jullie van mij horen, zal het waarschijnlijk in levende zijn (Lokerse Feesten, baby)!

Renske

Puerto Rico

Zoals beloofd, een verslag van mijn reis naar Puerto Rico...

Het weerbericht had me wat schrik aangejaagd, aangezien de maand mei het begin is van het regenseizoen in de Caraïben. Gelukkig bleef het telkens bij een regenbuitje rond de middag en was het voor de rest zonnig en vooral heet. Ik had een kamer geboekt bij een B&B nabij het oude stadsgedeelte van San Juan en dat bleek een slimme keuze. Aangezien ik alleen op pad was, was het leuk om in een wat meer persoonlijke omgeving te zijn en de gastvrouw en andere gasten waren stuk voor stuk fijne mensen. Er logeerden ook twee jonge meisjes van New York waar ik enkele avonden met op stap ben geweest. De eerste dag heb ik de plaatselijke buurt wat verkend en natuurlijk de mooie stranden direct gekeurd. Ik moet toegeven dat ik op het eerste zicht niet echt onder de indruk was omdat de stranden rond San Juan volgebouwd waren met hotels en restaurants. Mijn allereerste voornemen was dan ook om een verlaten strand te vinden zonder toeristen en doordringende geur van zonnecrème.

Vrijdag heb ik het oude stadsgedeelte van San Juan bezocht inclusief een oud fort gebouwd net na de aankomst van Christopher Columbus. Een gebouw zo oud is voor veel Amerikanen indrukwekkend, maar als Europeaan is een gebouw van 500 jaar oud nu niet zó speciaal :). De oude stad zelf was wel heel fijn; rustiek en proper met af en toe een rustig pleintje waar je kon genieten van een lokaal gerecht met een sangria of mojito. Dat heb ik dan ook gedaan (je bent tenslotte niet altijd in de stad waar de hoofdkwartieren van Bacardi zijn).
' s Avonds heeft Nina, de dochter van de gastvrouw, me meegenomen naar de lokale uitgangsbuurt met veel salsa en nogmaals mojitos's. Een ideale start van het weekend!

Het eiland bestaat voor een deel uit beschermd tropisch regenwoud en dat was mijn bestemming zaterdag. Je kon verschillende wandeltochten doen in het regenwoud en één ervan was een vrij stevige tocht naar de watervallen. Eens aangekomen werd het duidelijk dat het zeker en vast de inspanning waard was.

Zaterdag heb ik mijn vriendinnen uit New York vergezeld naar de uitgangsbuurt in Old San Juan en zondag was het dan eindelijk tijd voor mijn verlaten strand! De baai heette Mar Chiquita en is enkel bekend bij lokale inwoners. Ik kon met mijn auto bijna tot op het strand rijden; geen parkings, restaurants of hotels in kilometers te bespeuren. Enkel wat palmbomen, strand, helderblauw water en een leguaan die af en toe eens kwam kijken. Ik had voor de reis een boek gekocht dat het echte verhaal vertelde van de piraten en hun rijk in de Caraïben. Met dit boek aan mijn zijde en dat uitzicht, was het plaatje perfect. Enkel Captain Jack Sparrow ontbrak nog...

Renske

Summertime

Hej,

Het is weer even geleden omdat het de voorbije weken vrij druk is geweest zowel op het werk als daarbuiten. De lente/zomer is eindelijk gearriveerd in Chicago dus ik probeer zoveel mogelijk van elke zonnestraal te genieten, zeker na de helse winter die we hier hebben gehad. Een week na mijn eerste business trip (zie vorige post) was het tijd voor mijn eerste officieel bezoek uit België! Mijn ouders waren een paar dagen in Chicago en daarna hebben we samen vier dagen New York bezocht, dit keer voor pleasure. Het weer was even miserabel als in Chicago, maar de stad maakte veel goed. Ik begon al een beetje mijn weg te kennen en kon dus ook dienst doen als gids. Het persoonlijke hoogtepunt was de Broadway show waar we naartoe zijn geweest. De Lion King is altijd al één van mn favoriete Disney films geweest en de show was heel indrukwekkend, zeker een aanrader!

Verder hebben we zoveel mogelijk van NY proberen zien op die vier dagen; central park, winkelen in Soho, 5th Avenue en natuurlijk Empire State building, waar we 4! uur hebben mogen aanschuiven vooraleer we boven waren. We waren op het einde zelfs zo wanhopig dat we de laatste 6 verdiepingen met de trap hebben gedaan om de wachttijden van de liften te vermijden.

Terug in Chicago was het een weekje gewoon werken en dan terug tijd voor bezoek, dit keer van Isabelle. Een dag na haar vertrek, ben ik voor het tweede deel van de bedrijfsfilm naar Louisiana gereisd, meer bepaald Baton Rouge. Een ander deel van de VS en ook weer een heel andere mentaliteit. Iedereen was super vriendelijk en ontspannen. Van stress leek daar niemand echt last te hebben, al had dat misschien meer te maken met de drive through dacquiri bars. Jawel, een bar waar je met de auto stopt aan de drive through, een coctail meeneemt en dan verder rijdt…

Ook die trip bleef ik niet gespaard van het nodige avontuur. Het plan was om een auto te huren en dan van New Orleans luchthaven naar Baton Rouge te rijden, maar dan mag je natuurlijk je rijbewijs niet vergeten…Een vrij dure taxi rit later, ben ik dan eindelijk gearriveerd (het was ondertussen 2:30 ‘s morgens) in mijn hotel. Donderdag verliep veel vlotter; filmen, interviews en ’s avonds diner op een boot die nog gebruikt is tijdens de tweede wereldoorlog. Wat het allemaal nog spectaculairder maakte, was het feit dat de Missisipi heel hoog stond en elk moment kon overstromen. Die boot was dus zo een slecht idee nog niet :).

Deze week ga ik voor 4 dagen naar Puerto Rico, entonces hasta la pronto!

Renske

Reisjes

Hoi,

Ik ben sinds gisterenavond terug van mijn eerste businesstrip. Het is de bedoeling dat ik een video maak die de geschiedenis van het bedrijf vastlegt. Dat is tenminste één van de onderdelen van de video. Aangekomen op mijn eerste locatie, Buffalo in de staat New York, merkte ik al snel dat de interviews geen hele dag in beslag zouden nemen dus ik had voldoende tijd om de regio eens te verkennen. Buffalo zegt je waarschijnlijk niks, maar Buffalo's meest bekende 'attractie' is één van de wereldwonderen, namelijk de Niagara Falls! Diezelfde dag ben ik doorgevlogen naar Hartfort, Connecticut waar ik de campus van Yale ben gaan bezoeken. Vanaf daar ging ik verder over land dus de volgende ochtend stond de gps ingesteld richting Long Island, meer specifiek de Hamptons. Na een hartelijke ontvangst en een half dagje hard werk ;) ben ik onmiddellijk doorgereden naar New Jersey om de spits in en rond New York te vermijden. Het was ondertussen al donderdag en mijn volgende afspraak was gepland voor vrijdagochtend, maar ik heb die afspraak kunnen vervroegen waardoor ik vrijdag vrij had om een dagje Manhattan te gaan verkennen. De trein leek me de makkelijkste oplossing, maar dan moet je natuurlijk het juiste treinstation vinden...
Het hotel had me naar het 'Edison' station gestuurd maar de gps dacht daar blijkbaar anders over en stuurde me naar het, volgens hem, dichtstbijzijnde station wat toevallig ook in één van de gevaarlijkste buurten van New Jersey lag. Ik vond al dat de buurt er wat louche uitzag, maar de echte paniek sloeg pas toe toen ik terug kwam van New York. Ik dacht nog steeds dat ik geparkeerd stond aan het Edison treinstation en stapte daar dus ook af. Mijn verbazing was best wel groot toen ik afstapte en zag dat het niet hetzelfde treinstation was als die ochtend...Een heel vriendelijke taxi chauffeur begreep mijn uitleg en bracht me naar het juiste station terwijl hij me onderweg vertelde dat hij daar twee weken geleden getuige was van een schietpartij en dat ik heel blij mocht zijn als mijn auto er nog in één stuk zou staan. Het geluk stond aan mijn zijde die dag...
De rest van de trip is iets veiliger verlopen, de laatste stop was Baltimore en aangezien ik daar was tijdens het weekend heb ik mijn zondag doorgebracht in Washington DC. Maandag was het tijd voor mijn laatste afspraak en een vlucht terug richting Chicago. Mits wat turbulentie is er verder niks fout gelopen en ben ik al helemaal klaar voor mijn tweede tripje, dit keer naar de zuidelijke kant van de VS.

Tot snel,

Renske

Hej,

Ik zie dat het ondertussen weer even geleden is dat ik nog iets van me heb laten horen via deze weg dus ik zal de nieuwtjes van de voorbije weken proberen samenvatten.

Na het weekendje Florida einde januari kon het contrast met het Chicago klimaat niet groter zijn; twee dagen nadat ik thuis was werd de Ooskust en de Midwest getroffen door een sneeuwstorm die de geschiedenisboeken zou ingaan. Het was namelijk al van de 1967 geleden dat er zoveel sneeuw was gevallen op één nacht. Het voordeel was dat we een dag verlof kregen omdat niemand op het werk zou geraken. Ik was wel verbaasd door hoe snel de wegen er opnieuw normaal bijlagen; na slechts twee dagen waren bijna alle wegen (zelfs de kleinere straatjes) terug bereikbaar. Enkele andere 'hoogtepunten' waren mijn bezoek aan het Field museum en de legendarische Bulls game tegen Miami enkele weken geleden. Afgelopen vrijdag ben ik onverwacht gaan dineren in de Signature room, een restaurant op het 95ste verdiep van het Hancock gebouw, met uitzicht op de skyline van Chicago. Gelukkig was het een business diner want de prijzen waren evenredig met de locatie; hoog!

Gisteren heb ik Saint Patricks day gevierd, een beetje te vroeg want de officiële dag is pas deze donderdag, maar het groot feest was dit weekend. Het was zeker en vast een belevenis (zie foto's). Buiten de parade waren er eigenlijk geen activiteiten, dus het doel van die dag was drinken en drinken. Iets wat aan veel mensen te zien was op het einde van de avond.

Voor de rest is het vooral heel druk op het werk waar ik ook een nieuwe opdracht heb gekregen: door het land reizen om een bedrijfsvideo te maken. Mijn eerste reis is naar de oostkust en eind maart vertrek ik voor 8 dagen. Dus daarvan hou ik jullie ook zeker op de hoogte. Ik ben ondertussen aan het trainen voor mijn eerste looprace in April en er zijn ook mooie vooruitzichten zoals het eerste echte bezoek in April en Mei en een reisje naar de Caraïben.

Tot de volgende!

Renske

Back to reality

Ik merk net dat mijn laatste post al meer dan een maand geleden is, veel te lang dus. Een korte update: Zoals de meeste wel weten, ben ik een week thuis geweest tussen Kerst en nieuwjaar. Terug in Chicago was het even lastig om opnieuw te wennen aan de echte winter en het werkleven. Ik heb dan vrij spontaan besloten om even te ontsnappen naar een meer zomers klimaat. Vorige donderdagnacht stond het vliegtuig richting Fort Lauderdale, Florida op mij te wachten! Na een korte nacht in de lucht ben ik onmiddellijk naar Miami gereden waar er een vers opgemaakte sofa voor mij klaarstond. Aangezien ik alleen reisde, leek het me wel leuk (en goedkoop) om een slaapplaats te zoeken via couch surfing. Erika was samen met haar dochtertje en kat 'Bella' de perfecte gastvrouw. Jammer genoeg is het concept nog niet zo populair in Key West. Voor de volgende nacht had ik dan ook een bed and breakfast geboekt vlakbij Duval Street, het centrum van alle leven in het meest zuidelijke punt van de VS. De rit naar Key West was vrij lang maar het uitzicht onderweg maakte dat volledig goed! Witte stranden, helderblauw water, palmbomen en af en toe een eenzame visser. It just doesn’t get better than that. De huiskat in 'The Paradase Inn' heette ook Bella, daar zit Twilight misschien wel voor iets tussen...

Zaterdag ben ik de oude stad van Key West wat verder gaan verkennen en heb ik de dag afgesloten met een zeiltocht bij zonsondergang. Maar de avond was nog vroeg en gelukkig werken er veel jonge mensen op zo'n zeilboot...Zondag was het jammer genoeg al tijd om terug te keren en na een heerlijk ontbijt bij het zwembad ben ik met spijt in het hart richting luchthaven gereden.

Terug in Chicago kon het contrast niet groter zijn, met een sneeuwstorm die deze namiddag is begonnen en zou doorgaan tot morgenavond. Dat betekent misschien wel een dag extra verlof aangezien er waarschijnlijk niemand door de sneeuw zal geraken. Alles heeft zo z'n voor-en nadelen zeker?

Tot zover de update en tot snel!

Renske